{"id":953,"date":"2018-08-25T12:07:47","date_gmt":"2018-08-25T10:07:47","guid":{"rendered":"http:\/\/sylwester-ambroziak.com\/?page_id=953"},"modified":"2020-05-20T23:51:49","modified_gmt":"2020-05-20T21:51:49","slug":"krzysztof-stanislawski-_jubileusz-w-kontenerze__-katalog-wystawy-home-sweet-home_-fundacja-nowa-przestrzen-sztuki_-kielce-2015","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/krzysztof-stanislawski-_jubileusz-w-kontenerze__-katalog-wystawy-home-sweet-home_-fundacja-nowa-przestrzen-sztuki_-kielce-2015\/","title":{"rendered":"krzysztof stanis\u0142awski _jubileusz w kontenerze__ katalog wystawy \u201ehome sweet home\u201d_ fundacja nowa przestrze\u0144 sztuki_ kielce 2015"},"content":{"rendered":"

Na marginesie wystawy Sylwestra Ambroziaka pt. HOME, SWEET HOME na Placu Artyst\u00f3w w Kielcach, niemal dok\u0142adnie 25 lat po jego pierwszej wystawie indywidualnej w warszawskiej Galerii Promocyjnej<\/strong><\/p>\n

pami\u0119ci Jacka Werbanowskiego<\/em><\/strong><\/p>\n

\u0106wier\u0107 wieku temu, w lutym 1990, w Galerii Promocyjnej na Rynku Starego Miasta w Warszawie obejrza\u0142em jedn\u0105 z najlepszych wystaw rze\u017abiarskich w tym znacz\u0105cym dla rozwoju m\u0142odej sztuki prze\u0142omu XX i XXI wieku miejscu, ale i w innych polskich galeriach, w\u0142\u0105cznie z Zach\u0119t\u0105. Wystaw\u0119 zamykaj\u0105c\u0105 niejako epok\u0119 Nowej ekspresji lat 80. i otwieraj\u0105c\u0105, jak si\u0119 w\u00f3wczas wydawa\u0142o, nowy etap polskiej transawangardy. Niestety, nadchodzi\u0142y nowe czasy i o „nowych dzikich” wszyscy chcieli jak najszybciej zapomnie\u0107.<\/p>\n

Na zaproszenie nieod\u017ca\u0142owanego Jacka Werbanowskiego, szefa Promocyjnej i redaktora za\u0142o\u017conego w\u0142a\u015bnie „Exitu”, a mojego kolegi z niedawno zamkni\u0119tej „Sztuki”, obie sale dawnego Krzywego Ko\u0142a zaj\u0119\u0142y du\u017ce, drewniane, bardzo ekspresyjne, by nie rzec, krzycz\u0105ce, rze\u017aby debiutanta, kt\u00f3ry rok wcze\u015bniej sko\u0144czy\u0142 warszawsk\u0105 Akademi\u0119. Jego dyplom wywo\u0142a\u0142 skandal i niewiele brakowa\u0142o, by szacowne grono profesor\u00f3w odrzuci\u0142oby jego rze\u017ab\u0119 jako dzie\u0142o nieobyczajne i blu\u017aniercze. M\u0142ody artysta ko\u0144czy\u0142 „Kowalni\u0119”, czyli pracowni\u0119 Grzegorza Kowalskiego, z kt\u00f3rej wyszli koryfeusze tzw. sztuki krytycznej, czyli Katarzyna Kozyra i Artur \u017bmiejewski, kt\u00f3rzy na skandalu oparli strategi\u0119 swojego oddzia\u0142ywania na odbiorc\u00f3w. Burze wywo\u0142ane pracami Kozyry czy \u017bmijewskiego zosta\u0142y skrz\u0119tnie opisane przez samych artyst\u00f3w i tym samym przesz\u0142y do historii sztuki najnowszej. O burzy zwi\u0105zanej z dyplomowym „Kuszeniem \u015bw. Antoniego”, cho\u0107 by\u0142a zapowiedz\u0105 burz nadci\u0105gaj\u0105cych, niemal zapomniano.<\/p>\n

Ale powr\u00f3\u0107my do Promocyjnej, gdzie znalaz\u0142o si\u0119 tak\u017ce „Kuszenie”, cho\u0107 obok innych prac tu zgromadzonych, nowszych, dojrzalszych nie wzbudza\u0142o ju\u017c zbyt du\u017cych kontrowersji. Prace Ambroziaka wzbudza\u0142y szacunek, co na wystawach debiutant\u00f3w jest raczej rzadko spotykanym uczuciem. Szacunek dla perfekcyjnej, klasycznej techniki i precyzji wykonania, kompozycji z jednej strony tradycyjnej, a z drugiej bardzo oryginalnej, \u015bmia\u0142ej pod wzgl\u0119dem wymowy religijnej (tak, wi\u0119kszo\u015b\u0107 prac dotyka\u0142a motyw\u00f3w biblijnych) i obyczajowej.<\/p>\n

Pisa\u0142 Werbanowski na \u0142amach „Perspektyw”: „Jednym z bardziej interesuj\u0105cych i – moim zdaniem – rokuj\u0105cych du\u017ce nadzieje jest ubieg\u0142oroczny absolwent warszawskiej ASP – Sylwester Ambroziak.<\/p>\n

(Wcze\u015bniej Jacek wymieni\u0142 kilku innych znacz\u0105cych artyst\u00f3w, m. in. Grzegorza Klamana, Krzysztofa Bednarskiego i Miros\u0142awa Ba\u0142k\u0119, dzi\u015b klasyk\u00f3w polskiej sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej – przyp. KS).<\/p>\n

Realizowane przez niego (Ambroziaka – przyp. KS) rze\u017aby, powstaj\u0105ce najcz\u0119\u015bciej przy wykorzystaniu polichromowanego, grubo ciosanego drewna, budz\u0105 emocje u ogl\u0105daj\u0105cej je publiczno\u015bci. Artysta nawi\u0105zuje do prostych i by\u0107 mo\u017ce dlatego zapomnianych wzorc\u00f3w ikonograficznych”.<\/p>\n

Nie pisa\u0142bym tak du\u017co o moim pierwszym zetkni\u0119ciu z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Sylwestra Ambroziaka, ani nie cytowa\u0142 redaktora Werbanowskiego, gdyby nie fakt, \u017ce wystawa w Kielcach odbywa si\u0119 dok\u0142adnie \u0107wier\u0107 wieku po debiucie artysty, oraz \u017ce stanowi wyraz konsekwencji w rozwijaniu g\u0142\u00f3wnych w\u0105tk\u00f3w formalnych i tematycznych, realizowanych od 25 lat. To oczywi\u015bcie ca\u0142kowicie samodzielny, odr\u0119bny projekt, ale – niech mi b\u0119dzie wolno wyrazi\u0107 w\u0142asn\u0105 opini\u0119 krytyka, \u015bledz\u0105cego t\u0119 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 tak d\u0142ugo – stanowi tak\u017ce pewne podsumowanie, rekapitulacj\u0119, dope\u0142nienie wszystkiego, co Ambroziak stworzy\u0142 przez dwie i p\u00f3\u0142 dekady.<\/p>\n

Natomiast s\u0142owa Jacka Werbanowskiego mo\u017cna uzna\u0107 za prorocze: Ambroziak jest dzisiaj jednym z najwa\u017cniejszych polskich rze\u017abiarzy wsp\u00f3\u0142czesnych, nie dor\u00f3wnuj\u0105cym, by\u0107 mo\u017ce, zw\u0142aszcza w obiegu mi\u0119dzynarodowym, statusowi Miros\u0142awa Ba\u0142ki, ale spo\u015br\u00f3d tw\u00f3rc\u00f3w debiutuj\u0105cych w latach 80. i na pocz\u0105tku 90. XX w. mo\u017cna go sklasyfikowa\u0107 na najwy\u017cszym poziomie, na r\u00f3wni z najwybitniejszymi.<\/p>\n

I jeszcze jedno, Werbanowski w swojej kr\u00f3tkiej recenzji zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na dwie cechy, kt\u00f3re do dzisiaj charakteryzuj\u0105 niemal ka\u017cd\u0105 realizacj\u0119 Ambroziaka, tak\u017ce te umieszczone na wystawie HOME, SWEET HOME: to, \u017ce odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 do podstawowych dla naszej kultury, religii, obyczajowo\u015bci wzorc\u00f3w, oraz, \u017ce odnosz\u0105 si\u0119 przede wszystkim do emocji odbiorc\u00f3w.<\/p>\n

W ci\u0105gu \u0107wier\u0107wiecza artysta przeszed\u0142 od klasycznej polichromowanej rze\u017aby drewnianej (np. wczesny ekspresjonistyczny „Pies”, 1985\/86 czy „G\u0142owa”, 1985 oraz seria dzie\u0142 z Promocyjnej czy „Kobieta i m\u0119\u017cczyzna”, 1996, znajduj\u0105ca si\u0119 w kolekcji Doroty i Tomasza Twork\u00f3w) ku br\u0105zom, w tym realizacjom monumentalnym, o formatach pomnikowych (np. „Je\u017adziec polski”, 1991-94 w kolekcji Ambry ), poprzez rze\u017aby \u017celiwne („Kobieta stoj\u0105ca”, 2010), ceramiczne (np. „M\u0119\u017cczy\u017ani”, 2004, cykl „Niewini\u0105tka”, 2009, czy „Szklane paciorki”, 2011, oraz wybitny cykl z masy szamotowej „Ch\u0142opcy i dziewczynki (upadek), 2009), jak r\u00f3wnie\u017c odlewane z betonu i wykuwane w piaskowcu (np. „Laleczka stoj\u0105ca na g\u0142owie”, 2007). W 2007 powsta\u0142y pierwsze prace z zastosowaniem masy silikonowe (np. wybitne „Niewini\u0105tka”, stoj\u0105ce i przykucni\u0119te oraz le\u017c\u0105ce na stosie, pokazane po raz pierwszy zn\u00f3w w Galerii Promocyjnej u Jacka Werbanowskiego, kt\u00f3ry ca\u0142y czas uwa\u017cnie \u015bledzi\u0142 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Ambroziaka). A w 2009 monumentalne rze\u017aby z wykorzystaniem \u017cywic epoksydowych (w\u015br\u00f3d nich kultowe ju\u017c „Laleczki” o wysoko\u015bci 3 metr\u00f3w). W tej trudnej, bardzo pracoch\u0142onnej i po prostu niezdrowej dla artysty technologii powsta\u0142a wi\u0119kszo\u015b\u0107 prac z lat 2009-15, tak\u017ce tych na wystawie HOME, SWEET HOME. Umo\u017cliwi\u0142a ona jednak tw\u00f3rcy realizacj\u0119 rze\u017ab du\u017coformatowych, trwale polichromowanych, tzn. wytrzymuj\u0105cych zewn\u0119trzne warunki atmosferyczne, w ko\u0144cu, dzi\u0119ki lekko\u015bci materia\u0142u, pozwalaj\u0105cych na ich podwieszanie oraz mobilno\u015b\u0107. Powsta\u0142y wi\u0119c rozbudowane cykle, prezentowane jako instalacje, tak\u017ce z towarzyszeniem d\u017awi\u0119ku, a ostatnio tak\u017ce ruchu – pocz\u0105wszy od prostego, powolnego wirowania rze\u017ab w cyklu „Opuszczone” (2010) do bardziej skomplikowanych dzia\u0142a\u0144 mechanicznych. Rze\u017abiarz sta\u0142 si\u0119 wi\u0119c tak\u017ce po trosze mechanikiem, in\u017cynierem, przynajmniej na poziomie pomys\u0142u, kt\u00f3ry realizuj\u0105 ju\u017c fachowcy. Pod bacznym okiem artysty.<\/p>\n

Tw\u00f3rca m\u00f3wi\u0142 i m\u00f3wi za pomoc\u0105 r\u00f3\u017cnych technik, materia\u0142\u00f3w, tradycji technologicznych, poetyk (swoj\u0105 drog\u0105, imponuj\u0105ca jest ta r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107…). M\u00f3wi jednak tymi r\u00f3\u017cnymi j\u0119zykami – w ko\u0144cu – to samo. Wci\u0105\u017c i od pocz\u0105tku.<\/p>\n

Rze\u017abiarz sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce w pewnym momencie filmowcem, a w\u0142a\u015bciwie pomys\u0142odawc\u0105 i wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 eksperymentalnych animacji, kt\u00f3re, bior\u0105c pod uwag\u0119 klasyfikacj\u0119 gatunkow\u0105, s\u0105 w\u0142a\u015bciwie cz\u0119\u015bci\u0105 filmu i kinematografii, ale bardzo blisko zwi\u0105zan\u0105 ze sztuk\u0105, by nie rzec, \u017ce stanowi\u0105 jej istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107. W latach 50. i 60. XX wieku animacja polska, znana i doceniana na ca\u0142ym \u015bwiecie, by\u0142a bli\u017aniacz\u0105 siostr\u0105 grafiki i plakatu, dzi\u015b, w przypadku film\u00f3w Ambroziaka bli\u017aniaczego zwi\u0105zku filmu z rze\u017ab\u0105.<\/p>\n

W pierwszym filmie pt. \u201ePok\u00f3j\u201d mamy do czynienia z animacj\u0105 lalkow\u0105 w przestrzeni 3D. Rze\u017aby Ambroziaka, a w\u0142a\u015bciwie projekty rze\u017ab, przygotowane specjalnie na potrzeby filmu, zosta\u0142y zeskanowane za pomoc\u0105 specjalnego skanera 3D i ich wirtualny obraz poddano animacji komputerowej, wykorzystuj\u0105cej jednak tradycyjn\u0105 technik\u0119 lalkow\u0105.<\/p>\n

Autorem animacji, powsta\u0142ych w oparciu o ide\u0119 i projekty rze\u017abiarskie Sylwestra Ambroziaka, jest Grzegorz St\u0119pniak, malarz, scenograf, tworz\u0105cy interaktywne wizualizacje 3D, absolwent Wydzia\u0142u Malarstwa oraz Multimedi\u00f3w ASP w Warszawie.<\/p>\n

Anonimowi bohaterowie \u201ePokoju\u201d to istoty Ambroziaka, najbli\u017cej im do wisz\u0105cych \u201eembrion\u00f3w” cyklu \u201eOpuszczone\u201d: maj\u0105 zbli\u017cony wygl\u0105d, barw\u0119 cia\u0142a, cho\u0107 ju\u017c nie kszta\u0142t g\u0142owy czy wyraz twarzy. W cyklu rze\u017abiarskim nie s\u0105 tworami pozbawionymi oczu i ust, w filmie tak \u2013 maj\u0105 twarze jak \u201etabula rasa\u201d, jakby okryte mask\u0105, \u201epo\u0144czoch\u0105\u201d, neutralne, bez mo\u017cliwo\u015bci jakiejkolwiek mimiki, wyra\u017cania uczu\u0107, wypowiedzi, p\u0142aczu. Jednak p\u0142acz\u0105.<\/p>\n

Drugi film powsta\u0142 w 2011 we wsp\u00f3\u0142pracy z tym samym animatorem. O ile jednak pierwszy sk\u0142ada\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie z jednej sekwencji z kilkoma uj\u0119ciami, o tyle w drugim mamy do czynienia z czterema rozbudowanymi sekwencjami, z kilkuw\u0105tkow\u0105 narracj\u0105 obrazowo-sytuacyjn\u0105, z wieloma zr\u00f3\u017cnicowanymi bohaterami. To film bogatszy, du\u017co d\u0142u\u017cszy, bo ponad 16-minutowy, wprowadzaj\u0105cy elementy koloru, z rozbudowan\u0105 warstw\u0105 muzyczn\u0105<\/p>\n

Trzeci film stanowi animowan\u0105 rekonstrukcj\u0119 performance’u Ambroziaka z 1984 pt. „Ja te\u017c Barabasza”, przeprowadzonego na ASP w Warszawie. To te\u017c znamienne, \u017ce ten film znajduje si\u0119 na wystawie, to zaznaczenie, \u017ce artysta swoim najnowszym dzie\u0142em, czyli ogromn\u0105 instalacj\u0105 multimedialn\u0105 HOME, SWEET HOME powraca do swoich pierwocin, do pierwszych dzia\u0142a\u0144. W tym przypadku mowa o akcji-performance sprzed 30 lat, a wi\u0119c tym mocniejszy wydaje si\u0119 wyd\u017awi\u0119k jubileuszowy ca\u0142ego projektu.<\/p>\n

Artysta powraca do swoich pocz\u0105tk\u00f3w, do domu, proponuj\u0105c niezwykle skomplikowany, multimedialny pokaz najnowszych prac, cz\u0119\u015bciowo umieszczonych w kontenerach. Proponuje te\u017c widzom, by na chwil\u0119 przystan\u0119li, by zastanowili si\u0119 nad \u015bwiatem wok\u00f3\u0142 i sob\u0105 samymi, by zauwa\u017cyli te proste, najprostsze, jak dekalog, wzory i zasady, jakimi powinni\u015bmy si\u0119 kierowa\u0107 na co dzie\u0144. Sztuka Ambroziaka stawia przed sob\u0105 tak\u017ce takie cele. Przypomina, cho\u0107 mo\u017ce nie od razu chce wychowywa\u0107? Zawsze sobie takie cele stawia\u0142a i mo\u017ce dlatego jest tak wa\u017cka.<\/p>\n

Wspomnia\u0142em na wst\u0119pie o znakomitej debiutanckiej wystawie Sylwestra Ambroziaka w Galerii Promocyjnej sprzed \u0107wier\u0107wiecza, dzi\u015b w Kielcach prezentowana jest r\u00f3wnie znakomita, najprawdopodobniej najwa\u017cniejsza prezentacja multimedialnej instalacji rze\u017abiarskiej Anno Domini 2015 w kraju.<\/p>\n

HOME, SWEET HOME Sylwestra Ambroziaka.<\/p>\n

Warszawa, sierpie\u0144 2015<\/p>\n

Krzysztof Stanis\u0142awski<\/p>\n

\n
<\/div>\n
<\/div>\n
\n
\n
<\/div>\n
\n
G<\/div>\n
M<\/div>\n
T<\/div>\n<\/div>\n
\n
<\/div>\n
<\/div>\n<\/div>\n
\n\n\n\n
<\/td>\n\n
<\/div>\n<\/td>\n
\n
<\/div>\n<\/td>\n
\n
<\/div>\n<\/td>\n
\n
<\/div>\n
<\/div>\n<\/td>\n
\n
<\/div>\n<\/td>\n
\n
<\/div>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
Text-to-speech function is limited to 200 characters<\/div>\n
\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/td>\n\n
<\/div>\n<\/td>\n
Options<\/a> : History<\/a> : Feedback<\/a> : Donate<\/a><\/td>\nClose<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na marginesie wystawy Sylwestra Ambroziaka pt. HOME, SWEET HOME na Placu Artyst\u00f3w w Kielcach, niemal dok\u0142adnie 25 lat po jego pierwszej wystawie indywidualnej w warszawskiej Galerii Promocyjnej pami\u0119ci Jacka Werbanowskiego \u0106wier\u0107 wieku temu, w lutym 1990, w Galerii Promocyjnej na Rynku Starego Miasta w Warszawie obejrza\u0142em jedn\u0105 z najlepszych wystaw rze\u017abiarskich w tym znacz\u0105cym dla … Czytaj dalej krzysztof stanis\u0142awski _jubileusz w kontenerze__ katalog wystawy \u201ehome sweet home\u201d_ fundacja nowa przestrze\u0144 sztuki_ kielce 2015<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-953","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/953","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=953"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/953\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1697,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/953\/revisions\/1697"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=953"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}