Kurator Projektu : Krzysztof Stanis\u0142awski<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
OPIS PROJEKTU<\/p>\n\n\n\n
Na projekt \u201e Kim jeste\u015bmy…, dok\u0105d zmierzamy…?\u201d sk\u0142ada si\u0119 instalacja rze\u017abiarsko – d\u017awi\u0119kowa oraz projekcje film\u00f3w animowanych. Ca\u0142o\u015b\u0107 pomy\u015blana jest jako rodzaj inscenizacji na pograniczu teatru, sztuk plastycznych oraz filmu. Podstaw\u0119 stanowi\u0107 b\u0119dzie uk\u0142ad specjalnie skonstruowanych ekran\u00f3w o wymiarach 3x7m, kt\u00f3ry organizowa\u0107 b\u0119dzie przestrze\u0144 galerii, wytyczaj\u0105c \u015bcie\u017cki komunikacji . Jego przed\u0142u\u017ceniem b\u0119d\u0105 \u201elustra-baseny\u201d z wod\u0105 o analogicznych wymiarach, umieszczone na posadzce pod ekranami, w kt\u00f3rych odbija \u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 projekcje i refleksy \u015bwietlne. Wy\u015bwietlanych b\u0119dzie pi\u0119\u0107 film\u00f3w wykonanych w technice komputerowej animacji 3d, z fragmentami nagra\u0144 kamer\u0105 wideo full-hd w studiu z udzia\u0142em aktor\u00f3w \/ opis poni\u017cej\/. Ca\u0142o\u015b\u0107 kompozycji dope\u0142ni grupa ok. 80 rze\u017ab z \u017cywicy epoksydowej, akrylowej i silikonu. W wybranych rze\u017abach umieszczone zostan\u0105 mechanizmy umo\u017cliwiaj\u0105ce im wykonywanie ruchu a punktowe o\u015bwietlenie w wyciemnionych salach galerii, eksponowa\u0107 b\u0119dzie ich relacje z prezentowanymi projekcjami. Istotn\u0105 rol\u0119 odegraj\u0105 r\u00f3wnie\u017c towarzysz\u0105ce ka\u017cdej instalacji sekwencje d\u017awi\u0119kowe.<\/p>\n\n\n\n
IDEA PROJEKTU <\/p>\n\n\n\n
Projekt podejmuje problem przemocy w kontek\u015bcie aktualnej sytuacji geopolitycznej i technologicznie zapo\u015bredniczonej komunikacji mi\u0119dzyludzkiej. W tym, co przyj\u0119to uwa\u017ca\u0107 za wyznaczniki nowoczesno\u015bci rozpoznaje strukturalne analogie do kultur pierwotnych i wypracowanych przez nie mechanizm\u00f3w regulowania agresji. Rytualne przekszta\u0142cenie przemocy wzajemnej w przemoc jednocz\u0105c\u0105 zorganizowane jest wok\u00f3\u0142 tradycyjnej instytucji koz\u0142a ofiarnego. Za kluczow\u0105 dla jej skutecznego funkcjonowania przyjmuje si\u0119 kwesti\u0119 podobie\u0144stwa i r\u00f3\u017cnicy. Spe\u0142niaj\u0105ca rol\u0119 kompensacyjn\u0105 ofiara musi by\u0107 na tyle podobna do przedstawicieli grupy by m\u00f3c ich reprezentowa\u0107 i zast\u0105pi\u0107 ich os\u0105dzenie, jednocze\u015bnie te\u017c musi posiada\u0107 cechy wyra\u017anie odmienne, aby da\u0107 si\u0119 spo\u015br\u00f3d nich wyr\u00f3\u017cni\u0107. W filmach tytu\u0142ow\u0105 rol\u0119 odkupiciela-ofiary odegra\u0107 ma, znana z moich dotychczasowych realizacji figura humanoida – odartej z cech indywidualnych istoty cz\u0142ekokszta\u0142tnej – monstrualnej i delikatnej zarazem. W spos\u00f3b przewrotny \u0142\u0105cz\u0119 animacj\u0119 i wierzenia animistyczne o\u017cywiaj\u0105c swoje rze\u017aby. \u201eWyst\u0119puj\u0105\u201d one jednak wy\u0142\u0105cznie pod postaci\u0105 lalek, manekin\u00f3w prowokuj\u0105c do pytania o granice pomi\u0119dzy tym, co swojskie i obce, \u017cywe i martwe, ludzkie i nieludzkie. Etyczne parabole r\u00f3wnolegle stanowi\u0105 autotematyczne podsumowanie mojej drogi tw\u00f3rczej – od inspiracji afryka\u0144skimi praktykami figuratywnymi, przez ekspresyjny dialog z tradycj\u0105 biblijn\u0105, po intymn\u0105 obserwacj\u0119 wyizolowanych elementarnych relacji pomi\u0119dzy dwojgiem ludzi i monumentalne apokaliptyczne wizje los\u00f3w zbiorowo\u015bci. Autorskiemu komentarzowi podlega r\u00f3wnie\u017c samo nowe medium, jakim jest dla mnie , rze\u017abiarza film animowany.<\/p>\n\n\n\n
\u00a0Planowana\u00a0 na rok 2017 wystawa w Galerii Sztuki \u00a0\u201eSzyb Wilson\u201d w Katowicach b\u0119dzie jednym z najwi\u0119kszych pokaz\u00f3w przekrojowych przez ostatnie 7-lecie tw\u00f3rczo\u015bci Sylwestra Ambroziaka, okresu bardzo p\u0142odnego i pe\u0142nego innowacji w ca\u0142ym, blisko 30-letnim dorobku tego wybitnego artysty-rze\u017abiarza i tw\u00f3rcy instalacji oraz eksperymentalnych animacji.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ambroziak pracuje cyklami, do\u015b\u0107 rzadko powstaj\u0105 pojedyncze prace, a je\u015bli nawet to z my\u015bl\u0105 o po\u0142\u0105czeniu ich z jakim\u015b cyklem. Niekt\u00f3re ze zbior\u00f3w to zaledwie dwie lub cztery kompozycje, ale zdarzaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce bardziej rozbudowane, gromadz\u0105ce po kilkana\u015bcie rze\u017ab.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kolejne wystawy stanowi\u0105 coraz to nowe zestawienia poszczeg\u00f3lnych cykli, dzi\u0119ki kt\u00f3rym budowane s\u0105 nowe narracje i do g\u0142osu dochodz\u0105 nowe asocjacje. Do tego zmieniaj\u0105 si\u0119 warunki ekspozycji, dodaj\u0105ce w\u0142asne konteksty sytuacyjne i znaczeniowe. Tak by\u0142o cho\u0107by na ubieg\u0142orocznej wystawie w niezwyk\u0142ych przestrzeniach Starej Kopalni w Wa\u0142brzychu.<\/strong><\/p>\n\n\n\n I tym razem mamy do czynienia z industrialn\u0105 przestrzeni\u0105 profesjonalnej galerii sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej. Jak tutaj \u201ezagraj\u0105\u201d czy \u201ewybrzmi\u0105\u201d (niekt\u00f3re rze\u017aby rzeczywi\u015bcie zaopatrzone s\u0105 w urz\u0105dzenia audio) w relacjach pomi\u0119dzy sob\u0105 i nowym otoczeniem. W dodatku w miejscu o takiej historii i w kontakcie z wyrobion\u0105 katowick\u0105 publiczno\u015bci\u0105.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Pisz\u0105c o tych rze\u017abach nie mam jednak innego wyj\u015bcia, jak potraktowa\u0107 je jako osobne byty, niezale\u017cne i zamkni\u0119te. Dopiero w zestawieniu z innymi, po dokonaniu ostatecznej aran\u017cacji wystawy, ustawieniu \u015bwiate\u0142 i w\u0142\u0105czeniu projektor\u00f3w z filmami, oczom widz\u00f3w uka\u017c\u0105 si\u0119 te prace w pe\u0142nym kontek\u015bcie, nabior\u0105 pe\u0142nego wyrazu, stan\u0105 si\u0119 wypowiedzi\u0105, opowie\u015bci\u0105, poematem.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Teraz zapraszam do poznania niekt\u00f3rych z jego wers\u00f3w\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u0141\u00d3\u017bECZKO, <\/strong>2015<\/p>\n\n\n\n (instalacja rze\u017abiarska, \u0142\u00f3\u017ceczko 110x60x70 cm , rze\u017aba o wys. ok. 130 cm, masa bitumiczna , stal, mechanizm ruchu i d\u017awi\u0119ku)<\/p>\n\n\n\n Jedna z najbardziej osobistych, kameralnych i pi\u0119knych prac Sylwestra Ambroziaka. Pokazywana po raz pierwszy w kontenerze na Placu Artyst\u00f3w w Kielcach, robi\u0142a ogromne wra\u017cenie poprzez swoje wydzielenie, zamkni\u0119cie w wyg\u0142uszonej przestrzeni kontenera, niepozbawionej jednak swojej industrialnej, transportowej atmosfery. Tym samym zag\u0142uszaj\u0105c troch\u0119 jej intymny charakter.<\/p>\n\n\n\n Jednak w przestrzeni galerii katowickiej, w znacznie wi\u0119kszym pomieszczeniu: szarym, neutralnym, sterylnym, rzec by mo\u017cna, \u017ce \u201ezagra\u201d ze zdwojon\u0105 moc\u0105. Bo takiej w\u0142a\u015bnie przestrzeni wymaga ta praca.<\/p>\n\n\n\n W dziecinnym kojcu ze stalowymi pr\u0119tami, jak ka\u017cde ma\u0142e dziecko, rze\u017aba Ambroziaka jest ochraniana, ale i ograniczana. Dla swojego dobra, bo zaraz przyjdzie mama lub tata i b\u0119d\u0105 si\u0119 z ni\u0105 bawili. Wtedy zniknie, mentalnie, bariera kojca. B\u0119d\u0105 zespoleni, cho\u0107by na chwil\u0119, bo mama b\u0119dzie musia\u0142a zaraz wraca\u0107 do kuchni, by swojemu dziecku co\u015b ugotowa\u0107, a ojciec te\u017c tylko na chwil\u0119 oderwa\u0142 si\u0119 od pracy, do kt\u00f3rej musi wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n Ale tak nie jest w tej sytuacji. Dziecko jest opuszczone, pozostawione, zamkni\u0119te, odosobnione. Nikt go nie odwiedzi, przytuli. Jest samo i uwi\u0119zione\u2026<\/p>\n\n\n\n Im wi\u0119ksza jest przestrze\u0144, w kt\u00f3rej prezentowana jest ta praca, tym wi\u0119kszy b\u00f3l pozostawionego dziecka, b\u00f3l, kt\u00f3rego mo\u017cemy do\u015bwiadczy\u0107, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w jego p\u0142acz.<\/p>\n\n\n\n W Katowicach to b\u0119dzie prawdopodobnie najmocniejsza, najsilniej oddzia\u0142uj\u0105ca na widza cz\u0119\u015b\u0107 ca\u0142ej ekspozycji.<\/p>\n\n\n\n Prawdziwy koniec tego rze\u017abiarsko-filmowego poematu dla doros\u0142ych (cho\u0107 z dzie\u0107mi w<\/p>\n\n\n\n PIASKOWNICA, 2016<\/strong><\/p>\n\n\n\n (instalacja rze\u017abiarska, piaskownica z piaskiem, stalowa siatka ogrodzeniowa \/ 260x260x260 cm\/, drut kolczasty, 4 polichromowane rze\u017aby z \u017cywic akrylowej o wys. 110 cm)<\/p>\n\n\n\n Po raz pierwszy w pe\u0142nym wymiarze ta nowa instalacja rze\u017abiarska Ambroziaka by\u0142a prezentowana w Galerii Propaganda Sztuki w \u0141odzi. Stanowi\u0105c centrum wystawy i o\u015b kompozycji ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n W zredukowanej wersji (tylko piaskownica i rze\u017aby w \u015brodku plus filmy animowane) pokazywana by\u0142a na serii wystaw z cyklu ONCE UPON A TIME. Sztuka polskiej animacji w Wilnie, Lipawie i Rydze w tym roku (od marca do ko\u0144ca sierpnia). Wsz\u0119dzie wzbudza\u0142a du\u017ce zainteresowanie, intrygowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Jednak dopiero w \u0141odzi wybrzmia\u0142a w pe\u0142ni, wywo\u0142uj\u0105c wr\u0119cz szok swoim ostr\u0105, jak u\u017cyty drut kolczasty, form\u0105 i przes\u0142aniem. Zderzenie codziennej sytuacji: zabawy czworga dzieci, zgoda troch\u0119 za du\u017cych i specyficznie ukszta\u0142towanych: wygl\u0105daj\u0105cych jak wyro\u015bni\u0119te embriony, w autentycznej piaskownicy z prawdziwym piaskiem, z sytuacj\u0105 ekstremaln\u0105: wi\u0119zienia, obozu koncentracyjnego. Szczelnie odgrodzone stalow\u0105 siatk\u0105 i spiralami drutu kolczastego na szczycie, uniemo\u017cliwiaj\u0105cymi przedostanie si\u0119 ponad p\u0142otem, Ambroziakowe dzieci rozgl\u0105daj\u0105 si\u0119 wok\u00f3\u0142 z przera\u017ceniem, ale i zdziwieniem. Nie ma mowy o beztroskiej zabawie, piasek pozostaje nienaruszony. Dzieci zastyg\u0142y w niemym przera\u017ceniu. S\u0105 zamkni\u0119te, odci\u0119te od \u015bwiata, na \u0142asce i nie\u0142asce hipotetycznych stra\u017cnik\u00f3w. Z drugiej strony s\u0105 doskonale widoczne i widzowie mog\u0105 je ogl\u0105da\u0107 z bliska, bez l\u0119ku, \u017ce mog\u0105 \u017ale zareagowa\u0107 na zachowanie natr\u0119t\u00f3w. Ogl\u0105dane z bezpiecznej odleg\u0142o\u015bci i zza ogrodzenia pozostaj\u0105 grupk\u0105 troch\u0119 dziwnych, ale mimo wszystko niegro\u017anych szkrab\u00f3w. Nawet je\u015bli z jakich\u015b powod\u00f3w (jakich? \u2013 artysta nie wspomina) zamkni\u0119to je za drutami. Pewnie dla ich dobra\u2026<\/p>\n\n\n\n Bez tej instalacji, premierowo prezentowanej w \u0142\u00f3dzkiej galerii, ca\u0142a ekspozycja by\u0142aby tylko kolejnym pokazem zestawu r\u00f3\u017cnych dzie\u0142 Ambroziaka z ostatnich lat. Wraz z \u201ePiaskownic\u0105\u201d ca\u0142y zestaw rze\u017ab ma inny wymiar i wymow\u0119, uk\u0142ada si\u0119 w odmienny, ostrzejszy, bardziej radykalny przekaz.<\/p>\n\n\n\n SZKLANE PACIORKI \u2013 EKSHUMOWANE<\/p>\n\n\n\n 2011<\/p>\n\n\n\n 4-cz\u0119\u015bciowy cykl rze\u017abiarski, \u017cywica epoksydowa, d\u0142ugo\u015b\u0107 ka\u017cdej rze\u017aby ok. 180 cm<\/p>\n\n\n\n Relacj\u0119 z premierowego pokazu nowej instalacji rze\u017abiarskiej Ambroziaka w Ostro\u0142\u0119ce mo\u017cna by\u0142o tak mniej wi\u0119cej rozpocz\u0105\u0107: \u201ena skwerze w centrum miasta podczas wykopalisk archeologicznych odnaleziono szcz\u0105tki \u201ehomo ostrolensis\u201d. Wykop zabezpieczono, odnalezione cia\u0142o umieszczono na specjalnej rampie, a nad do\u0142em ustawiono drewniany pomost, by u\u0142atwi\u0107 ogl\u0105danie znaleziska. Nagie cia\u0142o w kolorze czerwonym le\u017ca\u0142o na plecach z lekko podkurczonymi nogami, mia\u0142o cz\u0119\u015bciowo zmia\u017cd\u017con\u0105 czaszk\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n Sensacyjne znalezisko okaza\u0142o si\u0119 now\u0105 realizacj\u0105 Sylwestra Ambroziaka, przygotowan\u0105 w ramach Festiwalu 3M w Ostro\u0142\u0119ce.<\/p>\n\n\n\n \u201eOdkopana\u201d rze\u017aba z Ostro\u0142\u0119ki stanowi pocz\u0105tek cyklu rze\u017ab pt. \u201eSzklane paciorki\u201d. Cz\u0119\u015b\u0107 tej serii to cztery czarne, pomalowane partiami na szaro, le\u017c\u0105ce postaci, jakby niedawno ekshumowane.<\/p>\n\n\n\n To zn\u00f3w dzieci, z ledwo wykszta\u0142conymi oczami, nosem i ustami, z ramionami wyci\u0105gni\u0119tymi wzd\u0142u\u017c tu\u0142owia z lekko ugi\u0119tymi w kolanach nogami. Czarne, jakby zalane law\u0105 szcz\u0105tki dzieci z Pompei lub Herkulanum.<\/p>\n\n\n\n \u015amier\u0107 najpewniej zaskoczy\u0142a je we \u015bnie, dlatego maj\u0105 \u0142agodny wyraz twarzy, emanuj\u0105cy nieziemskim spokojem.<\/p>\n\n\n\n CZASZKI<\/p>\n\n\n\n 2013<\/p>\n\n\n\n Dwuelementowa kompozycja, \u017cywica epoksydowa, p\u0142\u00f3tno,\/ czaszki 210×200 x210 cm, na jednej z nich umieszczona zostanie rze\u017aba Krocz\u0105cy wys.160 cm\/<\/p>\n\n\n\n Instalacja \u2013 performance \u201eDelikatno\u015b\u0107\u201d<\/p>\n\n\n\n Olbrzymie, syntetyczne czaszki s\u0105 puste w \u015brodku. By\u0107 mo\u017ce wype\u0142nia je czas, by\u0107 mo\u017ce w ich przestronnych komorach zr\u00f3wnaj\u0105 si\u0119 tak r\u00f3\u017cne czasy, jak ten miniony i ten, kt\u00f3ry dopiero nast\u0105pi. Pomieszcz\u0105 zar\u00f3wno dusze utracone, jak i te, kt\u00f3re nie mog\u0105 odej\u015b\u0107 lub nie mog\u0105 si\u0119 narodzi\u0107, uformowa\u0107, obrosn\u0105\u0107 cia\u0142em, obr\u00f3ci\u0107 w godn\u0105 biografi\u0119. Dwie olbrzymie czaszki, a ani jednej g\u0142owy. \u017byciorysy domykaj\u0105 si\u0119 i kurcz\u0105 do rozmiar\u00f3w wzmianki, listy najbardziej kluczowych oznak bytno\u015bci. Pa\u0142ace upadaj\u0105, \u017ceby za dnia \u015bwieci\u0107 szcz\u0105tkami i nasuwa\u0107 m\u0119tne wspomnienia swojej \u015bwietno\u015bci, a noc\u0105 dawa\u0107 schronienie sarnom i wilkom. Albo wystaj\u0105 z ziemi jako trofea danego regionu, \u015bwiadcz\u0105ce o tym, \u017ce w przesz\u0142o\u015bci los si\u0119 do kogo\u015b u\u015bmiechn\u0105\u0142 w tych stronach i pozwoli\u0142 \u201edobrze si\u0119 urodzi\u0107\u201d. Mo\u017ce co\u015b z tej \u0142aski skapn\u0119\u0142o na inne domy, mo\u017ce kiedy\u015b one si\u0119 rozwin\u0105, zakwitn\u0105 jak jasnota lub wypr\u0119\u017c\u0105 jak baobab. Tymczasem sztuczne czaszki pozostaj\u0105 nieruszone, takie same, dwie, olbrzymie. W staro\u017cytnym Egipcie jedynie arystokracja mog\u0142a sobie pozwoli\u0107 na mumifikacj\u0119. A tylko mumifikacja zw\u0142ok zapewnia\u0142a duszy nie\u015bmiertelno\u015b\u0107. Ka\u017cdy organ poddawany by\u0142 temu procesowi osobno, ale czaszka zachowywa\u0142a twarz. W dzisiejszych czasach chyba wy\u0142\u0105cznie ksi\u0105\u017c\u0119ta ciemno\u015bci sta\u0107 na tak wyskokowy i twarzowy transport do wieczno\u015bci. Sztucznej czaszce nie potrzeba twarzy, bo towarzyszy jej druga czaszka. A ich zdwojona pustka zrymuje si\u0119 z ka\u017cd\u0105, nawet hipotetyczn\u0105, niczym nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dusz\u0105. Czy czaszkom mo\u017ce brakowa\u0107 m\u00f3zgu, dor\u00f3wnuj\u0105cego wizjonerstwem ich rozmiarom? Zamiast odpowiedzi proponuje si\u0119 mumifikacj\u0119, przeprowadzan\u0105 w czasie rzeczywistym. Mumifikowanie olbrzymich, bli\u017aniaczych czaszek jako toast za to, co w tej samej mierze przerasta naj\u015bmielsze sny filozof\u00f3w, jak i najskrytsze \u017c\u0105dze brutalnych naje\u017ad\u017ac\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n Warszawa, maj 2015<\/p>\n\n\n\n Andrzej Szpindler<\/p>\n\n\n\n NIEINI\u0104TKA<\/p>\n\n\n\n 2007<\/p>\n\n\n\n Masa silikonowa, wys.190 cm , 6 szt. oraz 80x70x35 cm\/ 26 szt.\/<\/p>\n\n\n\n Ostatnie prace s\u0105 inne. Jakby wypowied\u017a sta\u0142a si\u0119 bardziej kategoryczna i niepokoj\u0105ca. Kilkana\u015bcie figur umieszczonych w przestrzeni galerii przywo\u0142uje skojarzenia ze spektaklem, wik\u0142aj\u0105cym postacie w sie\u0107 wzajemnych relacji. Rze\u017aby Ambroziaka s\u0105 \u201espo\u0142eczne\u201d: dobieraj\u0105 si\u0119 w pary, egzystuj\u0105 w grupie. Bycie w \u201erelacja do\u201d, jaka\u015b bezg\u0142o\u015bna komunikacja jest ich \u015brodowiskiem naturalnym. W tym wypadku jednak mamy do czynienia z bardziej rozbudowanym uk\u0142adem: figury wi\u0105\u017ce opowie\u015b\u0107. Przestrze\u0144 galerii przekszta\u0142ca si\u0119 w instalacj\u0119. Staje si\u0119 przestrzeni\u0105 sceniczn\u0105 Scen\u0105 dramatu. Scen\u0105 \u015bmierci. Stajemy wobec rozgrywaj\u0105cej si\u0119 sztuki opartej o scenariusz, kt\u00f3ry nie do ko\u0144ca zrozumiemy. Mniejsze postacie (lalki? dzieci?) obu p\u0142ci, o wyra\u017anie zaznaczonych genitaliach, le\u017c\u0105 na pod\u0142odze, z roz\u0142o\u017conymi nogami. Wi\u0119ksze, stoj\u0105 lub siedz\u0105, patrz\u0105c na ma\u0142e lub na siebie nawzajem. To, co dzieje si\u0119 mi\u0119dzy figurami nie jest do ko\u0144ca jasne, jednak aspekt seksualny jest do\u015b\u0107 wyra\u017any. Jest te\u017c co\u015b niepokoj\u0105cego, jakie\u015b dramatyczne napi\u0119cie obecne w ca\u0142ym przedstawieniu. Nie wiemy, czy chodzi o dominacj\u0119 wi\u0119kszych, silniejszych nad bezbronnymi? Czy relacje mi\u0119dzy postaciami podszyte s\u0105 agresj\u0105, wrogo\u015bci\u0105, czy mo\u017ce jednak jest to oboj\u0119tno\u015b\u0107? Czy jedni pilnuj\u0105 drugich, czy mo\u017ce ich chroni\u0105?. Czy na pod\u0142odze le\u017c\u0105 porzucone lalki? Czy to mo\u017ce dzieci? Nie jest to jasne. Czujemy si\u0119 nieswojo w tej ludzko nieludzkiej przestrzeni wype\u0142nionej szarymi, r\u00f3\u017cowymi, bia\u0142ymi postaciami.<\/p>\n\n\n\n Nie tylko ten rozbudowany uk\u0142ad przestrzenny i zwi\u0105zana z nim niepokoj\u0105co dra\u017cni\u0105ca historia, zwraca uwag\u0119 w ostatniej realizacji Sylwestra Ambroziaka. Artysta wykona\u0142 postacie z nowego materia\u0142u \u2013 silikonu. Silikon jest mi\u0119kki, cielesny, seksualny. Ale przede wszystkim sztuczny (co to dzi\u015b tak naprawd\u0119 znaczy?…). Ta ambiwalentna natura silikonu wprowadza dodatkowy kontekst je\u015bli odwo\u0142amy si\u0119 do wcze\u015bniejszych prac artysty wykonanych z drewna czy br\u0105zu. Sytuacja stworzona przez Ambroziaka opowiada o ciele, seksualno\u015bci i jej dope\u0142nieniu czyli \u015bmierci. Patrzymy na kr\u0105g postaci po\u0142\u0105czonych skomplikowan\u0105 zmys\u0142owo-seksualn\u0105 relacj\u0105. Mo\u017cemy jedynie snu\u0107 przypuszczenia na temat tego unieruchomionego w rze\u017abiarskim bezruchu spektaklu.<\/p>\n\n\n\n Warszawa 2007<\/p>\n\n\n\n Magdalena Wichierkiewicz<\/p>\n\n\n\n Od 2010 Sylwester Ambroziak rozszerzy\u0142 zas\u00f3b swoich \u015brodk\u00f3w wyrazu o film animowany, eksperymentalny, skrajnie autorski, opieraj\u0105cy si\u0119 na stworzonych przez niego rze\u017abach. Projekty s\u0105 skanowane za pomoc\u0105 specjalnego urz\u0105dzenia 3D i poddawane trudnemu procesowi zdj\u0119\u0107 poklatkowych, a nast\u0119pnie ich animacji.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Powstaj\u0105 dzie\u0142a filmowe ca\u0142kowicie oryginalne, nie znaj\u0105ce wzor\u00f3w w ca\u0142ej historii animacji, gdy\u017c pomimo pozor\u00f3w, i\u017c mamy do czynienia z animacj\u0105 lalkow\u0105 o bardzo d\u0142ugiej tradycji (nota bene jej prekursorem by\u0142 Polak W\u0142adys\u0142aw Starewicz, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 swoje eksperymenty w tej dziedzinie w Kownie). Jednak Ambroziak i St\u0119pniak nie animuj\u0105 lalek, lecz rze\u017aby, dzie\u0142a sztuki, kt\u00f3re zosta\u0142y zeskanowane i uruchomione. Odmienna jest filozofia tego dzia\u0142ania: film, powiedzmy dzie\u0142o sztuki, cho\u0107 najcz\u0119\u015bciej animacja lalkowa jest domen\u0105 film\u00f3w dla dzieci, \u201edobranocek\u201d, ale zdarzaj\u0105 si\u0119 wyj\u0105tki, jak np. w przypadku braci Quay, wykorzystuje do produkcji lalki czy kukie\u0142ki jako materia\u0142, zwykle \u201enieartystyczny\u201d, natomiast w przypadku Ambroziaka mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 o drodze w przeciwny kierunku: o wzbogaceniu dzie\u0142a sztuki-rze\u017aby o mo\u017cliwo\u015bci ruchu, akcji etc., czyli \u015brodki w\u0142a\u015bciwe filmowi animowanemu o bardzo wyra\u017anych walorach dzie\u0142a sztuki, a nie tylko kinematografii.<\/strong><\/p>\n\n\n\n POK\u00d3J<\/strong><\/p>\n\n\n\n eksperymentalny film animowany, 2010<\/p>\n\n\n\n W pierwszym eksperymentalnym filmie animowanym Ambroziaka pt. \u201ePok\u00f3j\u201d (2010) mamy do czynienia z animacj\u0105 lalkow\u0105 w przestrzeni 3D. Rze\u017aby Ambroziaka, a w\u0142a\u015bciwie projekty rze\u017ab, przygotowane specjalnie na potrzeby filmu, zosta\u0142y zeskanowane za pomoc\u0105 skanera 3D i ich wirtualny obraz poddano animacji komputerowej, wykorzystuj\u0105cej jednak tradycyjn\u0105 technik\u0119 lalkow\u0105.<\/p>\n\n\n\n Autorem animacji, powsta\u0142ych w oparciu o ide\u0119 i projekty rze\u017abiarskie Sylwestra Ambroziaka, jest Grzegorz St\u0119pniak, malarz, scenograf, tworz\u0105cy interaktywne wizualizacje 3D, absolwent Wydzia\u0142u Malarstwa oraz Multimedi\u00f3w ASP w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n \u201ePok\u00f3j\u201d jest pr\u00f3b\u0105 rekonstrukcji r\u00f3\u017cnych wariant\u00f3w spo\u0142ecznego zachowania jednostek zamkni\u0119tych w abstrakcyjnym pomieszczeniu o przezroczystych \u015bcianach. Siedem postaci, ustawionych w szeregu i \u00f3sma stoj\u0105ca troch\u0119 z boku. W pierwszym uj\u0119ciu widzimy w\u0142a\u015bnie t\u0119 posta\u0107: ma pochylon\u0105 g\u0142ow\u0119, twarz doskonale bez wyrazu, s\u0142yszymy westchnienia, ale i nieokre\u015blony gwar dobiegaj\u0105cy z zewn\u0105trz. Za chwil\u0119 kamera cofnie si\u0119, by pokaza\u0107 wszystkich uczestnik\u00f3w dramatu. Stoj\u0105 nieruchomo tylko przez chwil\u0119, zaczynaj\u0105 si\u0119 rozchodzi\u0107, ruszaj\u0105 do przodu, rozpoznaj\u0105 teren. S\u0105 zamkni\u0119ci, to pewne, jednak naturalnie szukaj\u0105 dr\u00f3g wyj\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n W nast\u0119pnym uj\u0119ciu, z g\u00f3ry, dowiadujemy si\u0119, \u017ce bohaterowie s\u0105 obserwowani poprzez lustro weneckie, znajduj\u0105 si\u0119 pod kontrol\u0105 niewidocznego dla nich obserwatora.<\/p>\n\n\n\n Za chwil\u0119 kamera wraca na d\u00f3\u0142, filmuje zaniepokojenie bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy wykonuj\u0105 r\u00f3\u017cne ruchy, patrz\u0105 jeden na drugiego, szukaj\u0105c aprobaty dla swoich dzia\u0142a\u0144. Zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do szklanej \u015bciany, oddzielaj\u0105cej ich od \u015bwiata. Dotykaj\u0105 jej plecami, osuwaj\u0105 si\u0119 w d\u00f3\u0142, siadaj\u0105, staraj\u0105 si\u0119 j\u0105 ob\u0142askawi\u0107. Ka\u017cdy robi to na sw\u00f3j spos\u00f3b, ale niepok\u00f3j narasta, s\u0142yszymy pot\u0119guj\u0105cy si\u0119 szum. Wygl\u0105da na to, \u017ce s\u0105 ca\u0142kowicie odizolowani, zamkni\u0119ci, \u017ce nie ma wyj\u015bcia. Jeden, ten stoj\u0105cy zwykle z boku, naj\u015bmielszy, Prowodyr, zaczyna obmacywa\u0107 szklan\u0105 \u015bcian\u0119, opiera si\u0119 o ni\u0105 ca\u0142ym cia\u0142em, w ko\u0144cu uderza w ni\u0105 g\u0142ow\u0105 \u2013 s\u0142yszymy g\u0142uchy \u0142oskot, \u015bciana jest twarda, nie do przebicia. To staje si\u0119 oczywiste dla wszystkich. Nadchodzi pora rozstrzygni\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n Cofaj\u0105 si\u0119 do punktu wyj\u015bcia, nabieraj\u0105 powietrza w p\u0142uca, ustawiaj\u0105 w szeregu, wewn\u0119trznie przygotowuj\u0105… Zn\u00f3w maj\u0105 opuszczone g\u0142owy, znajduj\u0105 si\u0119 w sytuacji ostatecznej, czuj\u0105, \u017ce za chwil\u0119 dojdzie do decyduj\u0105cego aktu, widzimy to po ich twarzach bez wyrazu, gdy powoli podnosz\u0105 g\u0142owy. Z narastaj\u0105cym, dramatycznym krzykiem, ni to ludzkim, ni ptasim, z impetem ruszaj\u0105 do przodu, by roztrzaska\u0107 g\u0142owy o szklany mur. Zn\u00f3w najpierw ruszy\u0142 Prowodyr, a za nim wszyscy pozostali\u2026<\/p>\n\n\n\n Ich nieruchomiej\u0105ce cia\u0142a le\u017c\u0105 teraz pod \u015bcian\u0105. Skoro w \u017caden spos\u00f3b nie mo\u017cna by\u0142o opu\u015bci\u0107 Pokoju, nie by\u0142o sensu poddawa\u0107 si\u0119 i \u017cy\u0107 w zamkni\u0119ciu.<\/p>\n\n\n\n BARANEK<\/strong>, 2011<\/p>\n\n\n\n (eksperymentalny film animowany)<\/p>\n\n\n\n Ten film Ambroziaka, ju\u017c drugi w jego karierze, powsta\u0142 w 2011 we wsp\u00f3\u0142pracy z animatorem Grzegorzem St\u0119pniakiem (podobnie jak pierwszy pt. \u201ePok\u00f3j\u201d, o rok wcze\u015bniejszy). O ile jednak pierwszy, sk\u0142ada\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie z jednej sekwencji z kilkoma uj\u0119ciami, o tyle w drugim mamy do czynienia z czterema rozbudowanymi sekwencjami, z kilkuw\u0105tkow\u0105 narracj\u0105 obrazowo-sytuacyjn\u0105, z wieloma zr\u00f3\u017cnicowanymi bohaterami. \u201eBaranek\u201d to film bogatszy, du\u017co d\u0142u\u017cszy, bo ponad 16-minutowy, wprowadzaj\u0105cy elementy koloru, z rozbudowan\u0105 warstw\u0105 muzyczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda sekwencja rozpoczyna si\u0119 tak samo: widzimy twarz, a p\u00f3\u017aniej ca\u0142\u0105 posta\u0107 Pasterza z Barankiem na ramionach, obaj bohaterowie s\u0105 jedno\u015bci\u0105, jakby idealnie zespolon\u0105 figur\u0105, sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z dw\u00f3ch cia\u0142, darz\u0105cych si\u0119 pe\u0142nym zaufaniem i mi\u0142o\u015bci\u0105, co mo\u017cna odczyta\u0107 z ich gest\u00f3w. Pasterz podchodzi do tajemniczego sze\u015bcianu o cz\u0119\u015bciowo lustrzanych, a cz\u0119\u015bciowo przezroczystych \u015bcianach. Zbli\u017ca twarz do \u015bciany, jednocze\u015bnie przegl\u0105daj\u0105c si\u0119 w lustrze i zagl\u0105daj\u0105c do \u015brodka.<\/p>\n\n\n\n Pierwsza sekwencja po\u015bwi\u0119cona jest \u015amierci. Wewn\u0105trz sze\u015bcianu, na pod\u0142odze u\u0142o\u017cone s\u0105 cia\u0142a przykryte ca\u0142unami. To kszta\u0142ty, przypominaj\u0105ce rze\u017aby z jednego z wcze\u015bniejszych cykli Ambroziaka pt. \u201eSzklane paciorki\u201d.<\/p>\n\n\n\n Na \u015bcianach widzimy cie\u0144 ogromnego kruka, stra\u017cnika umar\u0142ych. Ten motyw, jeden z archetyp\u00f3w kultury europejskiej, ale nie tylko, tak\u017ce japo\u0144skiej i india\u0144skiej, najcz\u0119\u015bciej mia\u0142 pozytywne znaczenia \u2013 kruk by\u0142 stra\u017cnikiem, symbolem m\u0105dro\u015bci i tajemnicy, mia\u0142 zwi\u0105zek ze \u015bmierci\u0105, ale tak\u017ce w pozytywnym sensie np. w mitologii greckiej przyczyni\u0142 si\u0119 do narodzin Asklepiosa. W tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej postrzegany by\u0142 jako symbol jednoznacznie negatywny: nieczysto\u015bci, szatana i poga\u0144stwa . Do tej czarnej legendy nawi\u0105zuje te\u017c Ambroziak, kt\u00f3rego kruk w pe\u0142ni zas\u0142uguje na przypisywane mu z\u0142e instynkty. Jedna z postaci na ziemi porusza si\u0119 i odchyla ca\u0142un. Wystarczy\u0142 moment, by kruk roztrzaska\u0142 jej g\u0142ow\u0119 swoim ogromnym dziobem. Jest wszak\u017ce stra\u017cnikiem ostateczno\u015bci, w kt\u00f3rej nie mo\u017ce by\u0107 \u017cadnych wyj\u0105tk\u00f3w, ani odst\u0119pstw.<\/p>\n\n\n\n Druga sekwencja przedstawia spotkanie Pasterza i Baranka z tr\u00f3jk\u0105 tajemniczych postaci. Sadz\u0105c po tym, \u017ce s\u0105 sp\u0119tane i kl\u0119cz\u0105, mamy do czynienia z M\u0119czennikami, a w\u0142a\u015bciwie M\u0119czennicami. Pasterz stawia \u017ca\u0142o\u015bnie becz\u0105cego Baranka na ziemi. To konfrontacja z m\u0119cze\u0144stwem. Jedna z postaci p\u0142acze, druga schyla g\u0142ow\u0119, oddaj\u0105 ho\u0142d Barankowi.<\/p>\n\n\n\n W trzeciej sekwencji filmu pojawia si\u0119 kolor. Ju\u017c przyzwyczaili\u015bmy si\u0119 do \u015bwietlistej szaro\u015bci postaci i t\u0142a, gdy nagle widzimy r\u00f3\u017cow\u0105 posta\u0107 z jaskrawo pomalowanymi na czerwono ustami. To ludzki embrion z niewykszta\u0142conymi do ko\u0144ca ko\u0144czynami, by\u0107 mo\u017ce w wyniku jakiego\u015b b\u0142\u0119du genetycznego lub wypadku. R\u00f3\u017cowa lalka le\u017cy na plecach, przywo\u0142uj\u0105c, momentami wr\u0119cz w lubie\u017cny spos\u00f3b swoimi zmys\u0142owymi ustami i wagin\u0105, stoj\u0105cego nad ni\u0105 Pasterza.<\/p>\n\n\n\n Czwarta, fina\u0142owa sekwencja rozpoczyna si\u0119 tak samo, jak poprzednie, ale w przeszklonym boksie, pokoju, do kt\u00f3rego wkracza Pasterz z Barankiem, nikogo opr\u00f3cz nich nie ma. Baranek staje na ziemi, a Pasterz kl\u0119ka i po chwili na kolanach zbli\u017ca si\u0119 do zwierz\u0119cia. W pewnym momencie z g\u00f3ry przebija si\u0119 do \u015brodka snop jasnego, nieziemskiego \u015bwiat\u0142a. Pasterz zadziera g\u0142ow\u0119 i patrzy prosto w g\u00f3r\u0119. To moment maksymalnego skupienia, po\u0142\u0105czenia z Niebem i ostatecznej decyzji. Za chwil\u0119 widzimy, \u017ce Pasterz rozcina swoj\u0105 pier\u015b, zn\u00f3w bardzo dobitnie pojawia si\u0119 kolor \u2013 jaskrawoczerwona krew wylewa si\u0119 z rany i tworzy ka\u0142u\u017c\u0119 wok\u00f3\u0142 jego kolan. Z\u0142o\u017cy\u0142 sam siebie w ofierze, nie potrzebuje Baranka, by odby\u0107 akt Ofiary. Najwy\u017cszej.<\/p>\n\n\n\n \u0141\u0104KA, 2012<\/strong><\/p>\n\n\n\n (eksperymentalny film animowany)<\/p>\n\n\n\n Trzecia animacja w dorobku filmowym Ambroziaka jest dzie\u0142em jeszcze bardziej z\u0142o\u017conym, ni\u017c w przypadku \u201ePokoju\u201d i \u201eBaranka\u201d, ale o radykalniejszej wymowie. Stanowi kolejny dow\u00f3d na potwierdzenie tezy o radykalizacji postawy artysty w ostatnich latach, jak\u0105 stawia cz\u0119\u015b\u0107 krytyki, w tym ni\u017cej podpisany.<\/p>\n\n\n\n Tak jak w m\u0142odo\u015bci, gdy tworzy\u0142 szokuj\u0105c\u0105 profesor\u00f3w warszawskiej ASP i publiczno\u015b\u0107 prac\u0119 dyplomow\u0105 pt. \u201eKuszenie \u015bw. Antoniego\u201d, tak i dzi\u015b, w wieku dojrza\u0142ym artysta uznaje chyba, \u017ce wszelkie kompromisy i \u0142agodny, poprawny politycznie przekaz nie ma dla niego g\u0142\u0119bszego sensu, wi\u0119c z niego rezygnuje.<\/p>\n\n\n\n M\u00f3wi g\u0142o\u015bno i dobitnie za pomoc\u0105 swoich dzie\u0142, czasem krzyczy, buntuje si\u0119 przeciwko konwenansom i burzy przyzwyczajenia. Nawet je\u015bli jest to postawa nieakceptowana przez wi\u0119kszo\u015b\u0107, nawet je\u015bli stanowi \u017ar\u00f3d\u0142o nieporozumie\u0144 czy konflikt\u00f3w, najcz\u0119\u015bciej zreszt\u0105 nie maj\u0105cych pod\u0142o\u017ca artystycznego, trzeba zauwa\u017cy\u0107, \u017ce charakteryzuje tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wybitnych artyst\u00f3w i dzie\u0142a naprawd\u0119 du\u017cego formatu.<\/p>\n\n\n\n Rozpoczyna \u201e\u0141\u0105k\u0119\u201d sekwencja o walorach filmu abstrakcyjnego lub naukowego, prawdziwy \u201ebalet kom\u00f3rkowy\u201d. Obserwujemy mikroskopowe zdj\u0119cia powstawania \u017cycia. Zderzone z g\u0142o\u015bnym angielskim przem\u00f3wieniem z offu jakiego\u015b ameryka\u0144skiego kaznodziei na temat \u017cycia pocz\u0119tego.<\/p>\n\n\n\n W drugiej sekwencji filmowej obserwujemy cz\u0142ekopodobny tw\u00f3r, typowy dla stylu rze\u017ab Ambroziaka, kt\u00f3ry \u201eodgrywa\u201d rol\u0119 p\u0142odu. Na bardzo jaskrawym czerwonym tle, kt\u00f3re powoduje, \u017ce mamy wra\u017cenie niemal tr\u00f3jwymiarowej przestrzeni, zw\u0142aszcza przy r\u00f3wnie ostrym, szarym kolorze rze\u017aby-p\u0142odu, widzimy cia\u0142o unosz\u0105ce si\u0119 \u2013 jak mo\u017cna si\u0119 domy\u015bla\u0107 – w wodach p\u0142odowych, w przestrzeni naturalnej, ale poprzez kolorystyk\u0119 – abstrakcyjnej. Delikatne ruchy p\u0142odu i jego przemieszczanie si\u0119 jest filmowane z r\u00f3\u017cnych perspektyw, by odda\u0107 wra\u017cenie zawieszenia w przestrzeni i czasie.<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pna sekwencja ukazuje idylliczny obraz \u0142\u0105ki, filmowanej z bardzo niskiego poziomu, tu\u017c przy ziemi. Kamera zdaje si\u0119 przedziera\u0107 przez morze traw, kwiat\u00f3w i chwast\u00f3w. Te pi\u0119kne, spokojne kadry uspakajaj\u0105 widza, uwodz\u0105 swoim urod\u0105 i soczystymi barwami.<\/p>\n\n\n\n W typowym dla siebie spos\u00f3b Ambroziak gwa\u0142townie niszczy jednak ten rajski obraz i nastr\u00f3j. Kamera na chwil\u0119 ulatuje do g\u00f3ry i dostrzegamy po\u015br\u00f3d traw czarne plamy wykopanych do\u0142\u00f3w. Za chwil\u0119 \u2013 ju\u017c z perspektywy wn\u0119trza do\u0142u \u2013 widzimy spadaj\u0105ce do \u015brodka cia\u0142a. To zn\u00f3w, jak w przypadku p\u0142odu, typowe dla ca\u0142ej tw\u00f3rczo\u015bci rze\u017abiarskiej humanoidy, dziesi\u0105tki, mo\u017ce setki cia\u0142. Masa trup\u00f3w zrzucanych systematycznie na samo dno.<\/p>\n\n\n\n Zdj\u0119cia te nie mog\u0105 nie przypomina\u0107 fragment\u00f3w jednego z najbardziej drastycznych dokument\u00f3w w historii, nakr\u0119conych przez Brytyjczyk\u00f3w i Amerykan\u00f3wna terenach wyzwalanych oboz\u00f3w koncentracyjnych w Niemczech, wy\u015bwietlanych m. in. podczas procesu norymberskiego, jako jeden z dowod\u00f3w unaoczniaj\u0105cych bestialstwo Niemc\u00f3w w czasie II wojny \u015bwiatowej. Oczywi\u015bcie, kadry dokumentalne maj\u0105 inn\u0105, niepor\u00f3wnanie mocniejsz\u0105 si\u0142\u0119 oddzia\u0142ywania na widza, a tu mamy do czynienia z wykreowana, sztuczn\u0105, cyfrow\u0105 animacj\u0105. Jednak, bior\u0105c pod uwag\u0119 wszystkie r\u00f3\u017cnice, efekt wizualny: wstrz\u0105saj\u0105cy, tragiczny, odnosz\u0105cy si\u0119 do wra\u017cliwo\u015bci widz\u00f3w w spos\u00f3b skrajnie emocjonalny, jest podobny. A zdj\u0119cie z g\u00f3ry stosu cia\u0142 w stalowo-o\u0142owianym kolorze nale\u017cy uzna\u0107 za jedno z najbardziej wstrz\u0105saj\u0105cych we wsp\u00f3\u0142czesnej animacji polskiej. Cho\u0107by tym jednym kadrem, Ambroziak-filmowiec zapisuje si\u0119 chlubnie w dziejach naszego kina eksperymentalnego.<\/p>\n\n\n\n Za chwil\u0119 na stos cia\u0142 spadn\u0105 pierwsze grudki ziemi. Komu\u015b zale\u017cy na zatarciu \u015blad\u00f3w zbrodni. Nie wiemy komu, nie wiemy, kto jest sprawc\u0105. Zreszt\u0105 to chyba niewa\u017cne. Tw\u00f3rcy filmu chodzi bardziej o zaznaczenie tragizmu ludzkiej egzystencji: od narodzin do \u015bmierci. I wykazanie, \u017ce jest to proces naturalny, przyrodniczy.<\/p>\n\n\n\n W fina\u0142owej sekwencji Ambroziak pokazuje r\u00f3wno zaorane pole nad zasypanymi do\u0142ami. Wkr\u00f3tce wyro\u015bnie na nim trawa i powstanie nowa \u0142\u0105ka\u2026<\/p>\n\n\n\n MESJASZ, <\/strong>2013<\/p>\n\n\n\n (eksperymentalny film animowany)<\/p>\n\n\n\n W trzecim swoim filmie Ambroziak postanowi\u0142 nawi\u0105za\u0107 i dokona\u0107 animowanej rekonstrukcji w\u0142asnego performance’u z 1984 pt. „Ja te\u017c (wybra\u0142bym) Barabasza”, przeprowadzonego na Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Warszawie. Tym filmem artysta powraca do swoich pierwocin, do pierwszych dzia\u0142a\u0144. W tym przypadku mowa o akcji-performance sprzed 30 lat, a wi\u0119c z czas\u00f3w jeszcze studenckich, kiedy tw\u00f3rca by\u0142 bardzo radykalny w swoich dzia\u0142aniach.<\/p>\n\n\n\n Widzimy pracowni\u0119 rze\u017aby warszawskiej ASP, profesor\u00f3w i koleg\u00f3w Ambroziaka, widzimy r\u00f3wnie\u017c jego samego, jako studenta przygotowuj\u0105cego si\u0119 do preformance\u2019u. To rekonstrukcja dokonana na podstawie wspomnie\u0144, zdj\u0119\u0107 z epoki, dzisiejszych wn\u0119trz z dodatkiem element\u00f3w dawnych. Niezwyk\u0142e zadanie dla tw\u00f3rcy filmowego.<\/p>\n\n\n\n Warstwa dokumentacyjna to jednak tylko punkt wyj\u015bcia dla rozwa\u017ca\u0144 natury og\u00f3lnej, do przes\u0142ania tamtego performance\u2019u sprzed ponad 30 lat i ca\u0142ej dotychczasowej tw\u00f3rczo\u015bci Ambroziaka.<\/p>\n\n\n\n Artysta powraca do swoich pocz\u0105tk\u00f3w, do domu, i jednocze\u015bnie do naszych kulturalnych, chrze\u015bcija\u0144skich archetyp\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Proponuje te\u017c widzom, by na chwil\u0119 przystan\u0119li, by zastanowili si\u0119 nad \u015bwiatem wok\u00f3\u0142 i sob\u0105 samymi, by zauwa\u017cyli te proste, najprostsze, jak dekalog, wzory i zasady, jakimi powinni\u015bmy si\u0119 kierowa\u0107 na co dzie\u0144. Sztuka Ambroziaka stawia przed sob\u0105 tak\u017ce takie cele. Przypomina, cho\u0107 mo\u017ce nie od razu chce wychowywa\u0107? Zawsze sobie takie cele stawia\u0142a i mo\u017ce dlatego jest tak wa\u017cka.<\/p>\n\n\n\n Pami\u0119tajmy jednak, \u017ce Sylwester Ambroziak tworzy wci\u0105\u017c jedno dzie\u0142o, bez wzgl\u0119du, czy s\u0105 to rze\u017aby, instalacje, czy filmy. Wci\u0105\u017c tworzy r\u00f3\u017cne prace, ale dokonuj\u0105c wyboru konkretnych rze\u017ab i film\u00f3w na wystaw\u0119, tworzy te\u017c osobn\u0105 wypowied\u017a zbudowan\u0105 z r\u00f3\u017cnych element\u00f3w.<\/strong><\/p>\n\n\n\n W Katowicach, gdzie artysta ju\u017c kilkukrotnie wystawia\u0142, b\u0119dzie to wypowied\u017a szczeg\u00f3lna. Poemat o samotno\u015bci, walce w obronie inno\u015bci, jednym s\u0142owem, poemat o bardzo powa\u017cnych sprawach, poemat wyciszony, rozgrywaj\u0105cy si\u0119 w szarych \u015bcianach, by nic nie zak\u0142\u00f3ca\u0142o wa\u017cko\u015bci przekazu.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Warszawa, grudzie\u0144 2016<\/p>\n\n\n\n Krzysztof Stanis\u0142awski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kurator Projektu : Krzysztof Stanis\u0142awski OPIS PROJEKTU Na projekt \u201e Kim jeste\u015bmy…, dok\u0105d zmierzamy…?\u201d sk\u0142ada si\u0119 instalacja rze\u017abiarsko – d\u017awi\u0119kowa oraz projekcje film\u00f3w animowanych. Ca\u0142o\u015b\u0107 pomy\u015blana jest jako rodzaj inscenizacji na pograniczu teatru, sztuk plastycznych oraz filmu. Podstaw\u0119 stanowi\u0107 b\u0119dzie uk\u0142ad specjalnie skonstruowanych ekran\u00f3w o wymiarach 3x7m, kt\u00f3ry organizowa\u0107 b\u0119dzie przestrze\u0144 galerii, wytyczaj\u0105c \u015bcie\u017cki komunikacji … Czytaj dalej \u201e KIM JESTE\u015aMY\u2026, DOK\u0104D ZMIERZAMY\u2026 ? \u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2269","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2269","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2269"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2269\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2273,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2269\/revisions\/2273"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}