{"id":2038,"date":"2021-07-16T01:58:04","date_gmt":"2021-07-15T23:58:04","guid":{"rendered":"http:\/\/sylwester-ambroziak.com\/?page_id=2038"},"modified":"2021-07-16T01:58:05","modified_gmt":"2021-07-15T23:58:05","slug":"jaroslaw-swierszcz-rzezby-sylwestra-ambroziaka","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/jaroslaw-swierszcz-rzezby-sylwestra-ambroziaka\/","title":{"rendered":"Jaros\u0142aw \u015awierszcz \u201eRze\u017aby Sylwestra Ambroziaka\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Jaros\u0142aw \u015awierszcz<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201eRze\u017aby Sylwestra Ambroziaka\u201d, \u201eSylwester Ambroziak. Rze\u017aba\u201d, Galeria BWA, Olsztyn 2002<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Koniec dwudziestego wieku w dziejach sztuki to proces konsekwentnego
wypracowywania autonomicznych przestrzeni pomi\u0119dzy tradycyjnymi
dyscyplinami artystycznymi. Zacierania jednoznaczno\u015bci takich poj\u0119\u0107 jak
malarstwo, grafika czy rze\u017aba, by w ko\u0144cu przesta\u0142y definiowa\u0107 znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107
wsp\u00f3\u0142czesnych poszukiwa\u0144 tw\u00f3rczych. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Sylwestra Ambroziaka to
przede wszystkim ciosane w drewnie rze\u017aby ( chocia\u017c tak\u017ce kameralne
kompozycje z br\u0105zu, wosku) przedstawiaj\u0105ce pe\u0142en repertuar sygna\u0142\u00f3w
formalnych i kod\u00f3w wyrazowych pozwalaj\u0105cych reaktywowa\u0107 dla nich
zmursza\u0142\u0105 definicj\u0119 tej dyscypliny sztuki 2 rze\u017aby – nie rze\u017aby.
Poprzez sw\u0105 formalna jednoznaczno\u015b\u0107, dosadno\u015b\u0107 r\u00f3wnoleg\u0142\u0105 klarownym
kodom ikonograficznych obecnym w tej tw\u00f3rczo\u015bci, sztuka Ambroziaka sta\u0142a
si\u0119 cz\u0119stym powodem ciekawych analiz krytycznych cho\u0107 tw\u00f3rczo\u015b\u0107 tego
artysty rozwija si\u0119 zdecydowanie na obrze\u017cu poj\u0119cia wsp\u00f3\u0142czesna rze\u017aba polska
ko\u0144ca dwudziestego wieku. Brak ( przynajmniej dla mnie) rozpoznawalnego
procesu dochodzenia , czy wypracowywania charakteru rze\u017abiarskiego pisma
u samego pocz\u0105tku tw\u00f3rczej drogi , a zamiast tego jednoznaczny akt narodzin
sztuki Ambroziaka jak\u0105 by\u0142a jego praca dyplomowa na warszawskiej
Akademii Sztuk Pi\u0119knych, to zapewne znak tw\u00f3rczego otwarcia, odwa\u017cnego ,
mocnego , jak uderzenie pi\u0119\u015bci\u0105 w st\u00f3\u0142. Chyba bolesny , jak ka\u017cdy akt
stworzenia. Praca t\u0105 (,,Kuszenie \u015bw. Antoniego\u201d) rozpocz\u0105\u0142 Sylwester
Ambroziak trwaj\u0105cy ju\u017c kilkana\u015bcie lat moz\u00f3\u0142 zasiedlania peryferii oficjalnej
polskiej sztuki, a przede wszystkim naszej wyobra\u017ani swoim ludem wybranym.
Mo\u017ce nale\u017ca\u0142oby powiedzie\u0107 wyrwanym, wyrywanym z wewn\u0119trznego \u015bwiata
artysty , z jego my\u015bli o przesz\u0142o\u015bci sztuki i z jego odczu\u0107, kt\u00f3rych zawsze
pierwszorz\u0119dnym powodem by\u0142 i jest cz\u0142owiek. Zbyt wprost ? Tak. Jak zawsze
kiedy mowa o tym co w sztuce najistotniejsze. A przesz\u0142o\u015b\u0107 ? Dzie\u0142a malowane
i rze\u017abione przez wielu czy w istocie tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Ambroziaka tak wprost daje
si\u0119 sytuowa\u0107 w tradycji ( to niew\u0142a\u015bciwe s\u0142owo) ma\u0142ej i du\u017cej plastyki czas\u00f3w
najodleglejszych, malarzy kt\u00f3rzy wykuwali na pocz\u0105tku XX wieku poj\u0119cie
osobno\u015bci w\u015br\u00f3d zam\u0119tu nowego w sztuce. Zewn\u0119trzno\u015b\u0107 rze\u017ab Ambroziaka
pozawala dosy\u0107 swobodnie konstruowa\u0107 bezpieczny stylistyczny wyw\u00f3d. Ale
czy to tak jest. Je\u015bli szukamy spokoju percepcji ~ wtedy tak. Je\u015bli za\u015b chcemy
czego\u015b na prawd\u0119 dowiedzie\u0107 si\u0119 o tych pracach, wtedy, moim zdaniem , trzeba
szuka\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie i w sobie je\u015bli kto\u015b potrafi i ma tak\u0105 potrzeb\u0119. By\u0142bym
bardzo ostro\u017cny w budowaniu uk\u0142adanki stylistycznej wywodz\u0105c te prace od
wybranych obiekt\u00f3w rze\u017aby prymitywnej, kilku, czy kilkunastu dzie\u0142 czy ich
fragment\u00f3w takich czy innych autor\u00f3w, mocnych znak\u00f3w sztuki
postekspresjonistycznej. Szuka\u0142bym w sobie.
Nie wierz\u0119 tytu\u0142om tych prac dotykaj\u0105cych wielkich temat\u00f3w w sztuce. Biblia,
Stary i Nowy Testament, Historia. To pretekst. A mo\u017ce jeszcze chwila namys\u0142u
artysty przed ustawieniem pod tymi ogromnymi rze\u017abami karteczki z tytu\u0142em \u00bb
kt\u00f3ry b\u0119dzie pro\u015bb\u0105 o zrozumienie, akceptacj\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107. Mi\u0142o\u015b\u0107 dla twor\u00f3w
Ambroziaka, kt\u00f3re tworz\u0105 ju\u017c bardzo liczny lud przez niego wyciosywany w
\u017cywej materii jak\u0105 jest drewno. Podobnie jak pisarz, kt\u00f3ry zaludnia wymy\u015blone
przez siebie l\u0105dy fikcyjnymi cywilizacjami, stwarza dla nich mity, legendy ,
histori\u0119, tworzy bohater\u00f3w, wygranych i przegranych, wielkie i ma\u0142e tragedie
Sylwester Ambroziak podj\u0105\u0142 trud, czy moz\u00f3\u0142 wyciosania nowego cz\u0142owieka,
kt\u00f3ry podobny jest swemu tw\u00f3rcy, ale r\u00f3\u017cni si\u0119 od niego , od nas. Ambroziak
postawi\u0142 przed nami W galeriach , muzeach -jest wszak\u017ce artyst\u0105 – swego
Golema. I od samego pocz\u0105tku decyzji o publicznym pokazie swych twor\u00f3w
postacie te by\u0142y do tego przygotowane. Nie ujrzeli\u015bmy postaci zadziwionych ,
przera\u017conych tym, \u017ce ju\u017c s \u0105 w\u015br\u00f3d nas. By\u0142y silne cho\u0107 inne, odmienne.
Jak\u017ce wdzi\u0119czne, by pisa\u0107 o nich. Wielkie, ogromne, wy\u017csze od ka\u017cdego z nas,
jak ka\u017cdy nowy, barbarzy\u0144ski lud fascynuj\u0105 si\u0142\u0105 i odmienno\u015bci\u0105 _ Pewne swej
determinacji by walczy\u0107 o akceptacj\u0119. Delikatne, wewn\u0119trznie kruche, czu\u0142e,
wsp\u00f3\u0142czuj\u0105c, gniewne, naiwne cho\u0107 \u015bwiadome wszystkiego. Szlachetne w swej
brzydocie, dumnie usi\u0142uj\u0105ce trzyma\u0107 wysoko uniesione pot\u0119\u017cne \u0142by.
Uzewn\u0119trzniaj\u0105 atrybuty p\u0142ci tak naturalnie jak ma\u0142e dzieci. Chod\u017a dzie\u0107mi nie
s\u0105. Od razu zostali stworzeni jako doro\u015bli. M\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani i m\u0142ode kobiety.
Brzydkie – pi\u0119kne twory. Ich tw\u00f3rca zapisa\u0142 W swoich postaciach d\u0142ug\u0105 jak
\u015bwiat histori\u0119 ludzkich potrzeb, lek\u00f3w, marze\u0144, nadziei. I kaza\u0142 im t\u0119skni\u0107 i
czeka\u0107 na spe\u0142nienie. \u201eDotknij mnie ,,\u201dPrzytul mnie\u201d \u201eSp\u00f3jrz na mnie –
jestem\u201d ,, Trzymaj mnie mocno\u201d \u201eJestem obok ciebie\u201d ,, Nie b\u00f3j si\u0119 ,, ,, Ju\u017c jest
nas dw\u00f3ch, trzech\u201d ,, Nie krzywd\u017a mnie\u201d,,Wytrwaj, jestem tu\u201d zdaj\u0105 si\u0119
powtarza\u0107 mantr\u0119 oczekiwa\u0144 i wzajemnych zapewnie\u0144 postacie Ambroziaka.
Tym rze\u017abom dobrze jest W samotno\u015bci. Zawsze odnosi\u0142em wra\u017cenie ,\u017ce co\u015b jest
nieprawdziwego W ich pojedynczej czy zbiorowej obecno\u015bci w ekspozycyjnym
wn\u0119trzu. Wydawa\u0142y mi si\u0119 zawsze zadziwione tym, \u017ce na nie patrz\u0119, \u017ce kto\u015b
ko\u0142o nich przechodzi , przygl\u0105da si\u0119. Teraz chyba wiem. Nie ma w tych
rze\u017abach \u017ad\u017ab\u0142a nawet zawsze chyba obecnego artystowskiego uk\u0142adu pomi\u0119dzy
eksponowanym obiektem, przestrzeni\u0105 mu dan\u0105, k\u0142amstwa aran\u017cacji, Rze\u017aby
Ambroziaka po prostu s \u0105 W wn\u0119trzu , stoj\u0105, siedz\u0105, biegn\u0105 w przestrzeni im
nakazanej. I powtarzaj\u0105 bez ko\u0144ca swoje oczekiwania nie do spe\u0142nienia. A \u017cyj\u0105
i kontynuuj\u0105 sw\u00f3j marsz do ziemi obiecanej, kt\u00f3ra jak my\u015bl\u0105 zapewne, bo tak
im nakaza\u0142 ich autor jest w nas. Oby si\u0119 nie myli\u0142y. Czy wiedz\u0105, \u017ce przera\u017aliwie
prawdziwe s\u0105 tylko s\u0105 same z sob\u0105. Jedno ma\u0142e zdj\u0119cie zapodziane w poka\u017anej
dokumentacji Ambroziaka po\u015br\u00f3d mnogo\u015bci katalog\u00f3w wystaw i fotografii
rze\u017ab ukazuje fragment ma\u0142ego, ciasnego pomieszczenia z niskim sufitem.
W k\u0105cie stoj\u0105 blisko siebie, przed czy po wystawie, rze\u017aby Ambroziaka. W
nie\u0142adzie. Ka\u017cda w inn\u0105 stron\u0119. Jak to w magazynie. To zdj\u0119cie to jak amatorska
fotografia z wycieczki do ma\u0142ego miasteczka na kt\u00f3rej widzimy
podekscytowanych mieszka\u0144c\u00f3w w ciasnym zau\u0142ku tu\u017c przy rynku. Ta
przypadkowa fotografia utwierdza w przekonaniu jak niebywa\u0142y \u0142adunek
emocjonalnej prawdy, energii , woli, imperatywu ruchu tkwi w rze\u017abach
Ambroziaka. Zatrzymani na jaki\u015b czas w ciasnocie, rozdyskutowani,
utwierdzaj\u0105cy si\u0119 jak fanatycy wiary w przekonaniu o dalszej drodze , w ka\u017cdej
chwili gotowi by i\u015b\u0107 dalej. Pe\u0142ni nadziei i ja im wierz\u0119.
Patrz\u0119 na rze\u017aby Ambroziaka, czytam je by\u0107 mo\u017ce najzupe\u0142niej wbrew
intencjom tw\u00f3rcy, standardom interpretacji, mo\u017ce ich w\u0142asnej prawdzie. Ale te
postacie s\u0105 przecie\u017c moje, wype\u0142niaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c m\u00f3j \u015bwiat, wi\u0119c wolno mi tak o
nich pisa\u0107, bo by\u0107 mo\u017ce jestem jednym z nich, jak przecie\u017c ka\u017cdy z nas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jaros\u0142aw \u015awierszcz \u201eRze\u017aby Sylwestra Ambroziaka\u201d, \u201eSylwester Ambroziak. Rze\u017aba\u201d, Galeria BWA, Olsztyn 2002 Koniec dwudziestego wieku w dziejach sztuki to proces konsekwentnegowypracowywania autonomicznych przestrzeni pomi\u0119dzy tradycyjnymidyscyplinami artystycznymi. Zacierania jednoznaczno\u015bci takich poj\u0119\u0107 jakmalarstwo, grafika czy rze\u017aba, by w ko\u0144cu przesta\u0142y definiowa\u0107 znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107wsp\u00f3\u0142czesnych poszukiwa\u0144 tw\u00f3rczych. Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Sylwestra Ambroziaka toprzede wszystkim ciosane w drewnie rze\u017aby ( chocia\u017c tak\u017ce … Czytaj dalej Jaros\u0142aw \u015awierszcz \u201eRze\u017aby Sylwestra Ambroziaka\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2038","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2038","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2038"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2038\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2039,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2038\/revisions\/2039"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2038"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}