{"id":2035,"date":"2021-07-16T01:55:38","date_gmt":"2021-07-15T23:55:38","guid":{"rendered":"http:\/\/sylwester-ambroziak.com\/?page_id=2035"},"modified":"2021-07-16T01:55:39","modified_gmt":"2021-07-15T23:55:39","slug":"mariusz-knorowski-wewnetrznie-cie-przypominam","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/mariusz-knorowski-wewnetrznie-cie-przypominam\/","title":{"rendered":"Mariusz Knorowski \u201eWewn\u0119trznie Ci\u0119 przypominam\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Mariusz Knorowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201eWewn\u0119trznie Ci\u0119 przypominam\u201d, Kwartalnik Rze\u017aby \u201eOro\u0144sko\u201d, ISSN 1239-6703, nr 3(56), 2004, str. 3-5<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Sylwester Ambroziak nale\u017cy do \u015bredniego pokolenia artyst\u00f3w. Swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na polskiej scenie artystycznej zaznaczy\u0142 bardzo wyrazi\u015bcie u schy\u0142ku lat 80-tych. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 trudno przeoczy\u0107 tak\u017ce dzi\u015b, czego dowodem s\u0105 liczne wystawy i towarzysz\u0105ce im publikacje. Wyj\u0105tkow\u0105 pozycj\u0119 zawdzi\u0119cza Ambroziak konsekwencji obranej drogi tw\u00f3rczej. Definiuj\u0105 j\u0105 zar\u00f3wno: niezmienno\u015b\u0107 konwencji formalnej (figuracja), jak i niez\u0142omno\u015b\u0107 wybor\u00f3w natury etycznej, zauwa\u017calna w poetyce jego wypowiedzi. Wyr\u00f3\u017cnikiem emocjonalnym rze\u017aby Sylwestra Ambroziaka pozostaje nadal dramatyczne crescendo, w owym czasie kojarzone z egzaltacj\u0105 Neue Wilde i programowym antyestetyzmem. Obecnie, stanowi ono rozpoznawaln\u0105 sygnatur\u0119 autora, okrzep\u0142y indywidualny styl, uzupe\u0142niony niepowtarzaln\u0105 topik\u0105 jego opowie\u015bci o cz\u0142owieczym losie. Nie by\u0142a to zatem dora\u017ana kalkulacja wynikaj\u0105ca z koniunktury estetycznej. By\u0142a to \u015bwiadoma decyzja wpisania si\u0119 w nurt ekspresjonistycznej narracji. Nurt ponadczasowy, o z\u0142o\u017conej genealogii (rze\u017aba archaiczna, prymitywna, ludowa), stylistycznie odmienny zar\u00f3wno od analitycznego formalizmu, jak i estetyzuj\u0105cej metaforyki rze\u017aby wsp\u00f3\u0142czesnej.
By\u0107 mo\u017ce wi\u0119c, tkwi w tej sztuce jakie\u015b uniwersalne przes\u0142anie, dla wa\u017cno\u015bci kt\u00f3rego autor zdecydowa\u0142 si\u0119 na \u0142atwo przyswajaln\u0105, czyteln\u0105 form\u0119, nawet za cen\u0119 nara\u017cenia si\u0119 na zarzut epigonizmu.
W bezpo\u015brednim spotkaniu Sylwester Ambroziak jawi si\u0119 jako osobowo\u015b\u0107 afirmatywna, \u017cyciowy optymista – niewykluczone, \u017ce z wyboru hedonista \u2013 na pewno spe\u0142niowy w swych \u017cyciowych rolach dojrza\u0142y m\u0119\u017cczyzna. Temperament artysty stoi w niejakiej sprzeczno\u015bci wobec wizji cz\u0142owieka, kt\u00f3rego ta tw\u00f3rczo\u015b\u0107 tak sugestywnie opisuje. Jego bohaterowie robi\u0105 wra\u017cenie jak gdyby byli potomkami Hioba. Do\u015bwiadczaj\u0105 cielesnych i duchowych katuszy. Wystawiaj\u0105 na pr\u00f3b\u0119 swoj\u0105 wiar\u0119, nie mog\u0105c poj\u0105\u0107 rozumem ogromu nieszcz\u0119\u015b\u0107, kt\u00f3re ich spotykaj\u0105. Ich wyolbrzymione, o zunifikowanej fizjonomii g\u0142owy ci\u0105\u017c\u0105 zawsze ku do\u0142owi, staj\u0105 si\u0119 stygmatem, znakiem napi\u0119tnowania. Niekiedy, wspieraj\u0105 si\u0119 nawzajem w swoim bolesnym do\u015bwiadczeniu. Braterstwo gest\u00f3w, objawy czu\u0142o\u015bci, dowody mi\u0142o\u015bci \u2013 to \u015bwiadectwa archetypowej wi\u0119zi i ponadczasowej solidarno\u015bci. Robi\u0105 to w tak przekonywuj\u0105cy spos\u00f3b, \u017ce nasza percepcja wzrokowa przechodzi natychmiast w autentyczn\u0105 emocjonaln\u0105 empati\u0119. Mo\u017ce nawet odkrywamy w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d tych pokrzywdzonych, kt\u00f3rych rozpoznajemy jako nieoboj\u0119tnych nam bli\u017anich. Niewykluczone, \u017ce uda\u0142o by si\u0119 udowodni\u0107 psychologiczn\u0105 hipotez\u0119, \u017ce to traumatyczny opis upokorzonego i zniewolonego \u015brodowiska plemiennego (zdegradowane socjaln\u0105 n\u0119dz\u0105 spo\u0142ecze\u0144stwo p\u00f3\u017anego PRL-u bez mo\u017cliwo\u015bci pe\u0142nej samorealizacji) w cieniu kt\u00f3rego kszta\u0142towa\u0142a si\u0119 osobowo\u015b\u0107 m\u0142odego artysty. Symptomatyczne jest pojawienie si\u0119 w tym czasie figury polskiego \u201e\u00fcbermenscha\u201d – uwik\u0142anego dodatkowo w patriotyczny i martyrologiczny kontekst. 
Tkwi w tej sztuce, w relacji artysta-dzie\u0142o, jaka\u015b nieprzenikniona tajemnica, kt\u00f3rej nie- przejrzysto\u015b\u0107 wydaje si\u0119 by\u0107 intryguj\u0105ca. By\u0107 mo\u017ce jej wyt\u0142umaczeniem jest idea compassio, spotykana w cyklach pasyjnych (np. motyw Piet\u00e1). Wyra\u017ca\u0142a ona w ludzkim wymiarze sens wsp\u00f3\u0142czucia i wsp\u00f3\u0142odczuwania, na styku \u015bwiata boskiego i ludzkiego, tam gdzie dramat boski dokonywa\u0142 si\u0119 w ludzkim wymiarze.
Sylwester Ambroziak wielokrotnie porusza\u0142 podobne w\u0105tki, ilustruj\u0105c ludzkie dramaty w scenach biblijnych (Ofiara Izaaka, Adam i Ewa, Kain i Abel, Powr\u00f3t syna marnotrawnego). Wiele wskazuje na to, \u017ce jego wra\u017cliwo\u015b\u0107 nakaza\u0142a mu sta\u0107 si\u0119 or\u0119downikiem ludzkiej niedoli, b\u0119d\u0105cej nast\u0119pstwem kosmicznego rozdzia\u0142u tego, co boskie i ludzkie, wznios\u0142e i przyziemne. Jego postacie s\u0105 twardo st\u0105paj\u0105cymi po ziemi istotami, naznaczonymi pi\u0119tnem grzechu pierworodnego, w trudzie i znoju wiod\u0105cymi sw\u00f3j rustykalny \u017cywot. Ich cielesny kszta\u0142t, to zaprzeczenie absolutnej doskona\u0142o\u015bci cz\u0142owieka stworzonego na obraz i podobie\u0144stwo Boga. Ich fizyczno\u015b\u0107 to przeciwstawny biegun idealizacji i antropomorfizmu, kt\u00f3ry w kanonie rze\u017aby staro\u017cytnej stanowi\u0142 wykwit ludzkich aspiracji do doskona\u0142ego, ponadczasowego appoli\u0144skiego pi\u0119kna. To nie s\u0105 jakie\u015b antropoidalne twory o monstrualnych cechach i u\u0142omnych proporcjach, tylko zwyczajni utrudzeni ludzie, zmaltretowani fatalizmem swego losu, nios\u0105cy swoje \u017cyciowe jarzmo potomkowie Adama. Umartwieni, a jednak spontaniczni w swych dzia\u0142aniach, nie na tyle upokorzeni, \u017ceby wyrzec si\u0119 swego cz\u0142owiecze\u0144stwa i pragnienia szcz\u0119\u015bcia. Niekiedy i im si\u0119 ono przytrafia, gdy pl\u0105saj\u0105 w bachicznych pozach. A wi\u0119c mo\u017ce w\u0105tki dionizyjskiej weso\u0142o\u015bci stanowi\u0105 w dialektyce tego \u015bwiata naturaln\u0105 przeciwwag\u0119, dope\u0142nienie zak\u0142\u00f3conej przedwiecznej harmonii.
Rze\u017aby Ambroziaka nie odczytujemy bynajmniej w kategoriach teratologii, turpizmu, brzydoty, wynaturzonej karykatury lub makabrycznej groteski, kt\u00f3re wytwarza masowo wsp\u00f3\u0142czesna ilustracja spod znaku fantasty. Mimo fizycznej u\u0142omno\u015bci tych postaci, emanuje z nich szlachetna godno\u015b\u0107, kt\u00f3ra stanowi ich walor duchowy. Przy ca\u0142ej ich szorstkiej powierzchowno\u015bci dumnie manifestuj\u0105 spolegliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra staje si\u0119 \u015bwiadectwem braterstwa tej wsp\u00f3lnoty nieszcz\u0119\u015bnik\u00f3w. 
Nieznane jest mi artystyczne credo Sylwestra Ambroziaka wyg\u0142oszone wprost. Moje intuicje sk\u0142aniaj\u0105 mnie jednak do przekonania, \u017ce wchodz\u0105c w rol\u0119 demiurga tego \u015bwiata, artysta stara si\u0119 jego mieszka\u0144com zado\u015b\u0107czyni\u0107 za ca\u0142e ich niezawinione nieszcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3re ich spotyka na ziemskim padole. Stwarza dla nich alternatywny \u015bwiat (namiastk\u0119 utraconego raju), w kt\u00f3rym idea\u0142 dobra niekoniecznie kojarzony by\u0107 musi z idea\u0142em pi\u0119kna. Je\u017celi nawet nie s\u0105 to ludzie w pe\u0142ni spe\u0142nieni, to na pewno s\u0105 instynktownie dobrzy, zdani na samych siebie – skazani na mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej sami dla siebie stanowi\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mariusz Knorowski \u201eWewn\u0119trznie Ci\u0119 przypominam\u201d, Kwartalnik Rze\u017aby \u201eOro\u0144sko\u201d, ISSN 1239-6703, nr 3(56), 2004, str. 3-5 Sylwester Ambroziak nale\u017cy do \u015bredniego pokolenia artyst\u00f3w. Swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na polskiej scenie artystycznej zaznaczy\u0142 bardzo wyrazi\u015bcie u schy\u0142ku lat 80-tych. Jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 trudno przeoczy\u0107 tak\u017ce dzi\u015b, czego dowodem s\u0105 liczne wystawy i towarzysz\u0105ce im publikacje. Wyj\u0105tkow\u0105 pozycj\u0119 zawdzi\u0119cza Ambroziak konsekwencji … Czytaj dalej Mariusz Knorowski \u201eWewn\u0119trznie Ci\u0119 przypominam\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2035","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2035","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2035"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2035\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2036,"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2035\/revisions\/2036"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sylwester-ambroziak.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2035"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}